Tirana została stolicą w 1920 roku i była dwukrotnie przebudowywana: przez włoskich architektów w latach 1930, a potem przez państwo komunistyczne po 1945 roku. Po 2000 roku zmieniła się znowu, a kolorowe bloki, z których jest znana, pochodzą z tej trzeciej fazy, gdy miasto pomalowało szare fasady na jaskrawe kolory, argumentując, że to tanie i zmienia to, jak ludzie odbierają swoją ulicę.
Plac Skanderbega
Od 2017 roku jest deptakiem i został wyłożony kamieniem z każdego regionu kraju. Wokół stoją meczet Ethem Beja, rozpoczęty w latach 1790 i ukończony w 1821 roku, z malowanym wnętrzem niezwykłym w sztuce islamskiej, bo przedstawiającym drzewa i wodospady, oraz wieża zegarowa z 1822 roku, na którą można wejść za niewielką opłatą. Narodowe Muzeum Historyczne po północnej stronie opowiada o kraju od czasów iliryjskich do 1991 roku.
Bunk’Art
Dwa bunkry z czasów zimnej wojny zamienione na muzea. Bunk’Art 1, u stóp Dajti, to pięciokondygnacyjny schron przeciwatomowy ze 106 pomieszczeniami, zbudowany dla władz; dziś pokazuje okres komunizmu i system inwigilacji — trzeba liczyć dwie godziny. Bunk’Art 2, w centrum, jest mniejszy i poświęcony tajnej policji Sigurimi. W całym kraju zbudowano około 170 000 bunkrów.
Piramida
Zbudowana w 1988 roku jako muzeum Envera Hodży, później była centrum konferencyjnym, a potem ruiną, na którą latami wspinała się młodzież. W 2023 roku otwarto ją ponownie jako centrum młodzieży i technologii, a pochyłe ściany zamieniono w schody. Wejście na zewnątrz i na szczyt jest bezpłatne.
Blloku i Dom Liści
Blloku było zamkniętą dzielnicą partyjnej elity, niedostępną dla zwykłych obywateli do 1991 roku; dziś to główna strefa barów i restauracji. Dom Liści, dawna centrala podsłuchów, jest teraz muzeum inwigilacji z oryginalnym sprzętem.
Dajti
Kolejka Dajti Ekspres w około piętnaście minut wjeżdża ze wschodniego skraju miasta na wysokość około 1050 metrów na zboczach góry Dajti, której szczyt sięga 1613 metrów. Z góry widać całą równinę, a wzdłuż grzbietu biegną ścieżki. Latem jest tam wyraźnie chłodniej niż w mieście.
Jedzenie i ceny
Tirana jest tania jak na Europę: pełny posiłek z winem kosztuje mniej więcej 1000–2000 leków, kawa 100–150. Warto spróbować fërgesë — papryki z twarogiem zapiekanej w glinianym naczyniu, tavë kosi — jagnięciny zapiekanej z jogurtem, i byreku z ulicznej piekarni. Odnowiony targ Pazari i Ri to dobre miejsce na obiad.
Praktycznie
Lotnisko jest siedemnaście kilometrów od miasta, autobus kursuje mniej więcej co godzinę. Centrum jest płaskie i łatwo je obejść pieszo. Dwa pełne dni wystarczą na muzea i Dajti. Najlepiej wiosną i jesienią; w lipcu i sierpniu jest gorąco, a miasto pustoszeje, bo wszyscy jadą nad morze.