Kalaja e Lëkurësit qëndron mbi një kodër mbi Sarandë; datohet tradicionalisht në vitin 1537 dhe i atribuohet Sulltan Sulejmanit të Madhërishëm, dhe ishte një fortesë osmane për të kontrolluar portin dhe rrugën drejt Butrintit. Nga vlera ushtarake ka mbetur pak, por pozicioni e bën pikën më të mirë të shikimit në gjithë bregun jugor.
Pamja
Nga muret shihet gjithë gjiri i Sarandës, ishujt e Ksamilit në jug dhe, në mot të kthjellët, bregu i Korfuzit në perëndim. Në lindje brendësia hapet drejt maleve rreth Delvinës. Perëndimi i diellit pas Korfuzit është arsyeja pse shumica e vizitorëve ngjiten pasdite vonë.
Si të shkoni
Një rrugë e ngushtë me kthesa ngjitet rreth katër kilometra nga qendra e Sarandës. Me makinë duhen dhjetë minuta; në këmbë një orë e mirë ngjitjeje pa trotuar, prandaj ngjitja në këmbë në mbrëmje nuk këshillohet. Një taksi kushton afërsisht pesë deri në tetë euro për drejtim; bini dakord për çmimin më parë.
Në vend
Brenda mureve ka një restorant me tarracë që shërben mish dhe peshk në skarë. Çmimet janë mbi mesataren vendore, por të drejta për vendin. Në mes të verës ia vlen të rezervoni, sepse tavolinat e tarracës për perëndimin e diellit zihen shpejt.
Vetë Saranda
Qyteti poshtë është baza kryesore për jugun: tragetet e shpejta për në Korfuz zgjasin rreth tridhjetë minuta, Butrinti është gjysmë ore larg dhe Ksamili njëzet minuta. Shëtitorja buzë detit gjallërohet në mbrëmje, megjithëse plazhet e qytetit janë modeste; më mirë shkoni pak më larg.
Çfarë tjetër ka afër
Syri i Kaltër, një burim karstik me ngjyrë të jashtëzakonshme, ndodhet rreth njëzet kilometra në brendësi. Në qendër të Sarandës janë gërmuar mbetjet e një sinagoge antike, të kthyer më vonë në kishë; hyrja është e lirë, por shumica e vizitorëve kalojnë pranë pa i vënë re.
Praktike
Hyrja te rrënoja është falas. Në skajet e mureve nuk ka parmakë, prandaj kujdes me fëmijët. Lart fryn erë pothuajse gjithmonë, dhe një xhaketë e lehtë vlen edhe në verë.
Pak histori
Kalaja e ka marrë emrin nga fshati Lëkurës në kodrën pas saj. Sipas traditës, Sulejmani urdhëroi punimet në vitin 1537, vitin e rrethimit të tij të pasuksesshëm të Korfuzit, sepse pozicioni zotëron edhe ngushticën, edhe rrugën e brendësisë. Restaurimi ka qenë shumë i pakët, kështu që ajo që shihni është kryesisht muratura origjinale, e gërryer por e plotë.
Nëse bëni vetëm një gjë në Sarandë në mbrëmje, bëni këtë.